Uda iristearekin batera, taberna eta jatetxeetako terrazak aisialdirako gune nagusietako bat bihurtzen dira. Hala ere, prezioak ezartzeko eta zerbitzua eskaintzeko orduan, establezimenduek kontsumitzaileen eskubideak errespetatu behar dituzte. Araudiak gardentasuna bermatzea eta bezeroei informazio argia ematea eskatzen du.
Terrazan kontsumitzeagatik gehigarri bat kobratzea zilegi da, baina soilik bezeroari aldez aurretik modu argi eta ikusgarrian jakinarazten bazaio. Errekargua menuan, kartan edo kartel batean agertu behar da; bestela, bezeroak ez du hura ordaintzera behartuta egon behar.
Halaber, prezio guztiak BEZa barne adierazi behar dira, eta kartatik kanpo eskaintzen diren produktuek ere beren prezioa izan behar dute bezeroak eskatu aurretik. "Merkatuko prezioa" bezalako adierazpenak erabil daitezke, baina azken kostuaren gutxi gorabeherako erreferentzia eman behar dute.
Mahai-zerbitzua edo mahai-tresnen erabilera ezin dira aparteko kontzeptu gisa kobratu, ostalaritza-zerbitzuaren parte baitira. Aitzitik, ogia, izotza edo bestelako osagarriak kobratu ahal izango dira, baldin eta bezeroari aurrez horren berri eman bazaio eta prezioa behar bezala adierazita badago.
Establezimenduek mahai batean egoteko gehieneko denbora ezarri edo erreserbak egiteko baldintzak jar ditzakete, esaterako, seinale edo aurrerakin ekonomiko bat eskatzea. Dena den, baldintza horiek aldez aurretik jakinarazi behar zaizkio bezeroari; bestela, abusuzko praktikatzat jo daitezke.
Ordainketa egitean, kontsumitzaileak tiketa edo faktura xehatua jasotzeko eskubidea du. Gainera, kobrantza desegokirik edo informazio faltarik izan dela uste badu, erreklamazio-orri ofiziala eskatzeko eskubidea dauka. Establezimenduak hori emateari uko egitea arau-hauste administratiboa da.
Kontsumitzaileen eskubideak ezagutzeak terrazaz lasaitasun handiagoz gozatzeko aukera ematen du, eta ostalaritzaren eta bezeroen arteko harreman gardenagoak eta bidezkoagoak sustatzen laguntzen du.